Odjel za forenzičku psihijatriju, osnovan je1984. godine. Tada su primani, sukladno važećim propisima, smanjeno ubrojivi i neubrojivi bolesnici, a 1990. godine primljeno je njih čak 70. Stupanjem na snagu ZZODS-a 1998. godine restrukturiran je odjel te se od tada na njemu liječe samo osobe s duševnim smetnjama koje su tijekom sudskog procesa u kaznenom ili prekršajnom postupku proglašene neubrojivima, te im je rješenjem resornog Ministarstva određen forenzički tretman. Najčešće dijagnoze su endogene duševne bolesti kao što su shizofrenija i drugi psihotični poremećaji, različiti poremećaji osobnosti s psihotičnim dekompenzacijama, itd. Manji broj bolesnika zaprima se na opservaciju u samom postupku vještačenja, u okviru kaznenog ili prekršajnog postupka. Odjel raspolaže s 55 kreveta. Pored liječničkog tima te medicinskih sestara/tehničara u liječenju sudjeluje i tim psihologa, sociologa, socijalnih radnika, ergoterapeuta, fizioterapeuta i dr. Od 2003. godine na odjelu se liječe bolesnici i bolesnice.

Program forenzičkog tretmana koji se provodi na odjelu, pored kliničkog cilja (redukcija psihopatoloških simptoma, redukcija psihičke patnje, moguća uspostava psihičkog zdravlja), ima za cilj i modifikaciju ponašanja osoba na forenzičkom tretmanu (redukcija bihevioralnih ekscesa i razvoj socijalno prihvatljivih oblika ponašanja), kao i zakonom određeni cilj smanjenja rizika od nasilnog ili drugog rizičnog ponašanja. Program započinje cjelovitom dijagnostičkom obradom (psihološkom, laboratorijskom, EEG, EKG, internističkom, socijalnim izvidom itd.). Bolesnici su uključeni u individualan i grupni psihoterapijski rad, socioterapiju te radno-okupacionu terapiju. Model rada se temelji na procesnom modelu humanog ponašanja koji uvažava bolesnikovu kognitivnu umiješanost u sadašnjost kroz pet stupnjeva programa. Terapijska zajednica predstavlja u naravi izvor za opservaciju osoba na forenzičkom tretmanu i služi kao primarni procesni trakt za opservaciju i razvoj relevantnih obrazaca ponašanja. Iako odjel funkcionira prema tipu terapijske zajednice, pristup bolesniku te planiranje i provođenje tretmana je individualno i odvija se prema prethodno utvrđenim rezidualnim kognitivnim i bihevioralnim osobitostima pojedinog bolesnika na tretmanu.